miércoles, 20 de julio de 2016

Nova poboación de Sympetrum meridionale

¡¡¡ Esmelle non podía ser menos ca parroquia veciña !!!
Se o ano pasado identificamos coa axuda de Anxos Romeo e Martiño Cabana unha nova poboación, das poucas citadas en Galicia, en Doniños,
http://siemprevuelvoaesmelle.blogspot.com.es/2015/09/sympetrum-meridionale.html
e
http://siemprevuelvoaesmelle.blogspot.com.es/2015/09/sympetrum-meridionale-ii.html

o pasado día doce, 4,5 Km ao N, eran dous os exemplares inmaduros que estaban entre o bosquete de Salix atrocinerea inundable e as dunas.

 Macho e femia. As citas xa foron validadas. Graciñas de novo Anxos.
http://biodiversidade.eu/avistamento/f1eh9qcnolir/
http://biodiversidade.eu/avistamento/rrt5v0nakkja/

As fotos foron complicadas pois non puiden achegarme pola vexetación e tiven que tirar moito de zoom.
Así todo, vense bastante ben os caracteres identificativos como o torax, a cor maioritariamente amarela das patas, o negro da "fronte" tapado parcialmente polo vertex e botándolle imaxinación (bastante) a forma da xenitalia secundaria do macho.

O macho



 A femia

 Agardo velos cedo xa adultos e atopar onde ovopositan.

Unha razón máis para protexer mellor esta zona tan machacada, a pesares de albergar dúas especies vulnerables con plan de protección da Xunta, como a Escribenta das canaveiras  (Emberiza schoeniclus sub. lusitanicus) e a Píllara das dunas (Charadrius alexandrinus).

Tamén, poboacións interesantes doutras dous libeliñas, Aeshna affinis e Brachytron pratense.

Un saúdo

lunes, 18 de julio de 2016

Seguimos: Callopistria juventina

Unha das máis bonitiñas.
Un saúdo

jueves, 14 de julio de 2016

Teño que deixalo xa !!!

O derradeiro pitillo do día amosoume unha chea de "bichos" nos que, a verdade, non me fixaba moito ata agora.


Alí, na entrada da casa, a unha vella e enferruxada lámpada, achéganse moitas bolboretas nocturnas e outros insectos.


Preséntovos unha delas. Como non teño guía non foi doado atopar o seu nome na rede.
A identificación confirmouna Jonatan Antúnez na páxina de Biodiversidade.eu onde vos animo a participar.


O malo é que o derradeiro son agora tres ou catro.

¡¡¡ Teño que deixalo xa !!!



Phragmatobia fuliginosa













Un saúdo



jueves, 7 de julio de 2016

Dúas xeracións xuntas



É o que ten o anelamento, que permítenos recoñecer os exemplares e aprender para a súa mellor protección.
Agora mesmo podemos ver en Esmelle dous poliños nacidos o ano pasado, que permaneceron alí desde que naceron con moi curtos desprazamentos ás praias limítrofes (Ponzos) en Xaneiro. Son os dous machos e non lograron emparellarse. Quizáis debido a que naceron moi tarde e esta primavera, cando se forman a maioría das parellas, aínda non adquiriran a plumaxe de adulto. Agardemos que o ano que vén reprodúzanse.
Tamén os deste ano, nacidos no medio da praia.
Os novos








Xunto eles, os anelados o ano pasado

















Os catro fixeron grupo xunto cun macho reproductor.














Recórdovos que agora mesmo hai ademáis tres poliños recén nacidos no niño ao carón do río e outro máis con dous ovos.
E pode haber sorpresas!!!
Van ter que aturar moitas molestias nestas datas pero a ver se teñen sorte.
 ¡Malo será!!!
Un saúdo

domingo, 3 de julio de 2016

Libélula de cu negro

Hoxe á tarde dín un paseo polas beiras do lago de Doniños. Co Nordestón non era doado que estiveran quetas. Puiden afotar esta femia de Orthetrum cancellatum. A ver se Cosme, Anxos, Xabi ou Martiño non me corrixen que é a primeira que vexo desta especie.
 Saúdos

lunes, 27 de junio de 2016

Os erros páganse...e moi caros.

A Natureza ensínanos que sempre, sempre, hai que estar moi atentos. O perigo axexa.
Amósovos unha escea do pasado verán na beira do lago de Doniños. As Donceliñas de ollos vermellos (Erythromma viridilum) elixiron mal, moi mal.
¿Por qué non pensarían un pouco antes de pousarse? ¿Por qué non botaron unha ollada ao redor? ¿Qué foi o que lles atraxo tanto para pousarse alí e non uns centímetros máis alá? 
¿O foi a Vespa quen elexiu e amosóulles o sitio e elas morderon o anzol? 
¿Quizáis os defectiños da folla da esquerda metéronlles medo e a Vespa sabíalo?
Seguín a escea sen intervir. O macho librou. Agardo que polo menos aprendera.





A Vespa sei que é ben coñecida pero agradécese a súa identificación correcta.
Un saúdo

lunes, 20 de junio de 2016

Natureza dura

As veces atopámonos escenas duras na Natureza para a nosa ollada, que resístese a entender a realidade tal e como é, afeita como está a fixarse e recrearse máis nas escenas "bonitas e idílicas".
Onte, no regato e na trasduna de Esmelle, fun testigo das dúas cousas.
Esta Boyeria irene, Libeliña do luscofusco, axitaba as ás nun intento desesperado de estiralas. Moitas veces, no proceso da emerxencia, ocurren estos "fallos" e o insecto está condeado. As fotos son da mañá. A última hora da tardiña seguía na mesma pranta.  Non percorrera as sombras do regato nin os arredores cando xa haxa pouca luz.


 
Para "compensar" engado escenas máis "fermosas". Ducias de parellas de Gaiteiriño dríade e algunhas de Libeliña peluda adicábanse a encher de vida e cor as charcas, xa case secas, e os ollos do espectador.

 
Un saúdo